Kategoria: Przewodnik turystyczny

Współpraca pilota wycieczek z przewodnikiem turystycznym

Pilot wycieczek i przewodnik turystyczny pracują razem. Co zrobić aby ta współpraca była udana? Dowiedz się.

Pilot wycieczek i przewodnik turystyczny to dwa różne zawody. O różnicach możesz przeczytać we wpisie Jaka jest różnica pomiędzy pilotem wycieczek a przewodnikiem turystycznym?

Pilot i Przewodnik pomaga sobie nawzajem

Zanim pilot wycieczek spotka się z przewodnikiem turystycznym, powinien skontaktować się z nimi telefonicznie lub mailowo. Taki kontakt niesie korzyść dla obu stron.

Pilot wycieczek może uzyskać informacje, które pomogą mu doprowadzić autokar i grupę do właściwego miejsca oraz odpowiednio zorganizować czas (np. wcześniej zorganizować przerwę na posiłek czy toaletę).

Przewodnik turystyczny otrzyma informacje na temat grupy i oczekiwań pilota, co pozwoli mu przygotować się i zaplanować realizację programu w taki sposób, który będzie dopasowany do specyfiki tej konkretnej wycieczki.

Pilot wycieczki powinien poinformować lub ustalić z przewodnikiem turystycznym m.in.:

  • kiedy i o której godzinie przyjedzie,
  • w którym miejscu spotka się z przewodnikiem,
  • którą drogą najlepiej dojechać, czy są jakieś utrudnienia, na które pilot wycieczki powinien wziąć pod uwagę,
  • czy zrobić przerwę na posiłek lub toaletę przed przyjazdem,
  • ilu uczestników liczy grupa,
  • czy są w grupie osoby np. z niepełnosprawnością lub mające specjalną dietę,
  • gdzie grupa była wcześniej,
  • realizację programu zwiedzania,
  • sposób rozliczenia.

Powyższe kwestie powinny być ustalone przed spotkaniem pilota wycieczek z przewodnikiem turystycznym.

Wydawałoby się, że niektóre z nich mogą być także uzgodnione podczas spotkania pilota z przewodnikiem, jednak taka wymiana informacji zajmuje czas a najczęściej turyści chcą jak najszybciej rozpocząć zwiedzanie.

Pilot i przewodnik sprawdza informacje

Tak, jak w każdej innej branży, także w turystyce zdarzają się błędy. Osoba projektująca wycieczkę zarezerwuje przewodnika na inny dzień niż powinna; przewodnik błędnie zinterpretuje informacje otrzymane od organizatora imprezy turystycznej a pilot wycieczek przywiezie grupę do miejsca, w którym zawsze spotykał się z przewodnikiem, tylko akurat tym razem miejsce uległo zmianie.

Aby uniknąć takich sytuacji, pilot wycieczek i przewodnik turystyczny komunikują się ze sobą i upewniają, że wcześniej uzgodnione kwestie są zgodne z informacjami, które posiada każda ze stron.

Szczególnie w szczycie sezonu turystycznego łatwo o niedopowiedzenia czy błędne zrozumienie informacji. Pilot wycieczek upewnia się np. kto jest odpowiedzialny za rezerwację biletów, czy w danym mieście nie ma ograniczeń w ruchu, itd.

pilot wycieczek a przewodnik turystyczny

Piloci wycieczek i przewodnicy turystyczni współpracują ze sobą.

Pilot i przewodnik opiekuje się grupą

Sprawowanie opieki nad turystami, zgodnie z Ustawą o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, należy zarówno do pilota jak i przewodnika.

Podczas realizacji programu wycieczki mogą zdarzyć się różne sytuacje. Czasem przewodnik musi zająć się grupą, kiedy pilot jedzie do szpitala z jednym z turystów. Czasem przewodnik musi opiekować się turystami, gdy pilot w tym samym momencie załatwia kwestie związane z dalszą realizacją programu.

Pilot i przewodnik szanuje się nawzajem

Tu nie ma pola do rywalizacji – kto wie więcej, kto jest lepszy, kogo bardziej lubią turyści. Pilot i przewodnik gra do jednej bramki. Jego celem jest satysfakcja klientów. Jeżeli ma zastrzeżenia do pracy swojego kolegi/swojej koleżanki, powinien z nim/nią porozmawiać w cztery oczy. Podczas kontaktu z grupą nie wolno mu deprecjonować pracy swojego współpracownika.

Redhead traveler girl with suitcase over isolated background pointing up a great idea

Jak być przewodnikiem, którego grupa długo pamięta?

Turyści chcą przewodnika, który potrafi ich zainteresować. Jak to zrobić?

Kilka inspiracji, które pomogą sprawić, aby grupa pamiętała przewodnika na długo.

 

Przewodnik turystyczny musi być merytoryczny

Żeby opowiadać turystom o ciekawych miejscach, trzeba mieć zaplecze w postaci wiedzy – faktów i ciekawostek. Nawet najlepsze animacje nie zastąpią treści, których przecież turysta oczekuje po każdym przewodniku.

Ważne jest jednak, by nie zasypywać słuchaczy milionem dat, drugorzędnych faktów czy drobiazgowych opisów, które wcale nie rozjaśniają ludziom wizji przeszłości (można powiedzieć, że wręcz przeciwnie!). Należy więc umiejętnie dobierać treści do oczekiwań grupy, pamiętając o zasadzie od ogółu do szczegółu. Suche fakty najlepiej okrasić ciekawostkami, które ożywią opowieść, wprowadzą lekką atmosferę i zmniejszą dystans między przewodnikiem a podopiecznymi.

Interesujących treści podanych odpowiednim językiem słucha się łatwiej i przyjemniej – to chyba oczywiste.

Osobną kwestią jest znajomość topografii miasta oraz najważniejszych lokali gastronomicznych, punktów informacji turystycznej, bankomatów itp. Wszystkie kwestie praktyczne, które pomogą rozwiązać problemy turystów, pojawiające się podczas wycieczki, to również wasza domena. Pomagajcie grupom dobrze spędzić czas podczas pobytu w waszych miastach, bądźcie profesjonalni i życzliwi – to z pewnością zaowocuje dobrą opinią pośród nich.

 

Przewodnik turystyczny wykorzystuje różne techniki prezentacji

Czasy, w których przewodnik stoi przed grupą nieomal na baczność, minęły już prawie bezpowrotnie. Prawie – bo oczywiście znajdą się jeszcze tacy, którzy wrastają w ziemię na co najmniej pół godziny i żadna siła ich nie może ruszyć z miejsca. Oczekiwania turystów co do przebiegu wycieczki są jednak najczęściej inne.

Turyści chcą widzieć przed sobą energicznego, uśmiechniętego przewodnika, który z pasją opowie o kolejnych punktach wycieczki, kiedy trzeba, będzie modulował głos, by odbiorca nie zasnął podczas oprowadzania czy nawet zaśpiewa. Jeśli turyści muszą stać w jednym miejscu, chcieliby ten czas spędzić ciekawie.

Na nic zdadzą się najciekawsze treści i angażujące animacje, jeśli z naszych ust będzie wypływał potok nieskładnych słów, słyszalny jedynie dla kilku osób. Podstawą pracy przewodnickiej jest dobra emisja głosu. Mówcie głośno, wyraźnie, akcentujcie pewne treści poprzez intonację. Pamiętajcie też, że mówicie nie do siebie i nie gdzieś w powietrze, a do konkretnej grupy ludzi, dlatego istotne jest odpowiednie zajęcie miejsca, tak, by grupa widziała i dobrze słyszała przewodnika.

Przewodnik turystyczny może być niebanalny a rodzajów oprowadzania jest wiele. Nie bój się włączyć do swojej pracy animacji przewodnickiej. Możesz wykorzystać strój, np. z epoki czy chociażby odpowiednie gadżety (można je zakupić u rekonstruktorów, w rozmaitych sklepach czy wykonać je samemu).

Z doświadczenia wiem, że turyści coraz częściej podczas wycieczek szukają efektu wow. Oprowadzając w konkretnym stroju, stylizowanym na dany okres historyczny jesteśmy zauważalni, intrygujący i – pokuszę się o stwierdzenie – bardziej wiarygodni. Do tego trzeba dodać odpowiednią narrację, np. język staropolski i grupa jest wasza. Sprawdziliśmy to wielokrotnie podczas naszych Wycieczek w czasie i nie tylko (zobacz).

Podczas oprowadzania grup nie bójcie się animacji. Im więcej osób zaangażujecie w odgrywanie scenek (to fajny pomysł nie tylko dla grup dziecięcych), tym lepiej. Ważne, żeby grupa miała poczucie aktywnego uczestnictwa, wtedy czas płynie im szybciej, ciekawiej i nawet najbardziej skomplikowane treści przyswajają się mimochodem. Ogranicza was tutaj tylko wasza wyobraźnia. Podsumowując – bądźcie energiczni, oprowadzajcie z błyskiem w oku, korzystajcie ze strojów, rekwizytów, animacji, angażujcie grupę. Zadowolony turysta to turysta, który będzie do was wracał i polecał was innym, a o to przecież chodzi.

 

Przewodnik turystyczny musi być świadomy

Pisząc świadomy mam na myśli zrozumienie roli, jaką spełnia każdy z nas podczas oprowadzania grup. Jesteśmy swego rodzaju ambasadorami swoich miast i regionów, a w szerszym wymiarze również ojczyzny. Pamiętajmy, że to my kreujemy obraz nas jako, np. poznaniaków, Wielkopolan czy Polaków. To na nas spoczywa więc odpowiedzialna rola zarażania innych zamiłowaniem do historii, kultury czy tradycji. Od nas często zależy to, czy turystom spodoba się nasze miasto. Czy wrócą do niego w niedalekiej przyszłości. Pamiętajcie więc o tej roli i odpowiedzialnie kształtujcie postawy wobec tego co „nasze” dzieci, młodzieży oraz dorosłych.

 

Powodzenia!

Autorem tekstu jest Martyna Kaczmarek z City Event Poznań

Jakie trzeba mieć wykształcenie aby pracować w turystyce?

Czy aby pracować w turystyce trzeba mieć wykształcenie branżowe? Sprawdź!

Wiele osób, które chce rozpocząć pracę w turystyce zastanawia się, czy musi kończyć szkołę lub studia z zakresu turystyki? Boją się, że bez wykształcenia branżowego nie mają szans na pracę w turystyce.

 

Czy trzeba mieć wykształcenie turystyczne?

Nie trzeba. Osoby, które pracują w turystyce mają różne wykształcenie. Wśród nas jest wielu humanistów (pedagogika, psychologia), lingwistów (różne filologie) czy osób z wykształceniem technicznym. Aby np. być pilotem wycieczek lub rezydentem turystycznym wymagane jest wykształcenie minimum średnie. To nie musi być wykształcenie kierunkowe!

Dodatkowo, w Kadrach Turystyki uczymy zawodów turystycznych od postaw. Krok po kroku pokazujemy, jakie obowiązki będziesz wykonywać. Tłumaczymy, jak działa turystyka i powoli Cię do niej wprowadzamy. Dzięki temu możesz zdobyć zupełnie nowy zawód i poczuć się w nim pewnie.

 

Czy nie jestem za młody, za stary?

Na pracę w turystyce nigdy nie jest za późno. Wśród nas są osoby bardzo młode, tuż po szkole, które zaczynają życie zawodowe. Są też osoby bardzo doświadczone, zawodowo i życiowo, dla których turystyka jest ich całym życie.

Pracę w turystyce możesz zacząć w dowolnym momencie swojego życia. Nasi kursanci mają od 18 do 65 lat. Ich motywacja do pracy w turystyce jest różna: od chęci spędzenia wakacji w niebanalny sposób, poprzez ucieczkę od korporacji i sztampowych obowiązków po chcęć totalnej zmiany swojego życia i zaczęcia robienia tego, co będzie realizacją marzeń.

Jak zrobić pierwszy krok do pracy w turystyce?

Chcesz połączyć pracę z pasją podróżowania? Zobacz, jak to zrobić?

“Co by tu zrobić, aby moja praca była wielką podróżą?”. Być może powtarzasz sobie to zdanie wielokrotnie, kiedy pijesz poranną kawę, w drodze do pracy, na uczelnie, czy też oglądając kolejne zdjęcia z egzotycznych wypraw swoich znajomych na Facebooku. Jeśli znajdujesz w sobie na tyle odwagi, żeby zmienić swoje marzenia w rzeczywistość zaczynasz szukać możliwości, które zaprowadzą Cię do realizacji tego planu. 

Jeśli nie jesteśmy dziećmi Rockefellera, nie odziedziczyliśmy fortuny po dalekim krewnym to jak każda osoba musimy pracować. Chcemy być produktywni dla społeczeństwa, aby w zamian otrzymywać wynagrodzenie, za które spełniamy swoje marzenia. Nie ma dróg na skróty. Niezależnie od tego czy jesteś studentem i dopiero planujesz swoją przyszłość, czy pracujesz już zawodowo, zawsze możesz poszerzać swoje umiejętności oraz wiedzę, a to może prowadzić do realizacji Twoich marzeń. Niestety czasami nie jest łatwo po całym dniu na uczelni czy w pracy zdecydować się na poświęcenie swojego czasu na rozwój, a co za tym idzie podążać za swoimi pragnieniami. W tym właśnie miejscu możesz wstawić swoją ulubioną wymówkę – nie oszukujmy się każdy z nas ją ma. Czasami potrzebujemy do tego stymulantu, którym właśnie potrafią być marzenia. Właśnie tak powstają dobrze prosperujące firmy, innowacyjne projekty oraz kariery, które pozwalają łączyć pasję z możliwością zarabiania pieniędzy.

 

Jak zacząć pracę w turystyce?

Widzisz oferty biur podróży, które oferują Ci pracę pilota wycieczek lub rezydenta turystycznego. Myślisz – to jest to! Zabierasz się za pisanie CV i nagle czujesz, że czegoś Ci brakuje. Niby wiesz kim jest pilot wycieczek, podczas wakacji widziałeś się z rezydentem turystycznym w czasie transferu z lotniska do hotelu. Ale czy tak naprawdę wiesz czym oni się zajmują? Co ja właściwie mam robić?

Od czego można zacząć? Jak przygotować się do zawodu, który może dać Ci połączenie tego co kochasz, tego o czym zawsze marzyłeś i stabilizacji finansowej? Jest kilka dróg, aby dobrze przygotowanym rozpocząć swoją karierę w turystyce. W sieci możemy znaleźć oferty kursów, które należycie przygotują Cię do wymarzonego zawodu.

 

 

Weź udział w kursach przygotowujących do pracy w turystyce

Kursy, które proponowane są przez Kadry Turystyki spełniają wszelkie wymagania, abyś po ich zakończeniu mógł podjąć pracę w sektorze usług turystycznych. Zarówno kurs pilota wycieczek jak i rezydenta turystycznego przygotują Cię od strony merytorycznej i praktycznej. Trenerzy z wieloletnim doświadczeniem, którzy kiedyś tak samo jak ty marzyli o połączeniu podróży z pracą, przekażą Ci swoją bezcenną, popartą przykładami wiedzę. Podczas wykładów i zajęć terenowych zadbają o to, żebyś w każdej sytuacji, którą spotkasz w czasie wykonywania swojej pracy, czuł się komfortowo. Wiedział co zrobić nawet w najbardziej skomplikowanych przypadku. Zadbał o to, aby uczestnicy twojego wyjazdu czuli, że spędzają właśnie wakacje swojego życia. Dlaczego warto skorzystać z kursu pilota wycieczek czy też rezydenta turystycznego? Bardzo ważny jest odpowiedni warsztat, wiedza, którą można później doskonalić swoimi doświadczeniami. Niekiedy nawet najbardziej otwarta i obyta w świecie osoba może nie poradzić sobie w zawodzie jeśli nie ma odpowiedniego przygotowania.

Warto postawić na swoje marzenia i trochę im pomóc. Warto zrobić pierwszy krok do pracy w turystyce! Przy odpowiednim ukierunkowaniu ze strony Trenerów możesz niedługo zacząć zwiedzać miejsca, o których kiedyś tylko marzyłeś, zobaczyć odległe kraje, poznać kultury innych narodów, spróbować niesamowitych smaków oraz doświadczyć wiele życzliwości, a przede wszystkim doznać poczucia spełnienia. Jesteśmy tu po to, żeby pomóc Ci w realizacji Twoich marzeń!

Portrait of a happy pretty woman tourist

Jakie są kursy doskonalące dla przewodników turystycznych?

Przewodnik turystyczny powinien nieustannie doskonalić swoją wiedzę i umiejętności zawodowe. Dowiedz się, jak może to robić?

 

Co to jest Continuous Professional Development?

Światowa Federacja Stowarzyszeń Przewodników Turystycznych (World Federation of Tourist Guide Associations, WFTGA) i Europejska Federacja Stowarzyszeń Przewodników Turystycznych (European Federation of Tourist Guide Associations, FEG) stoją na stanowisku, iż przewodnik turystyczny powinien nieustannie zwiększać swoją wiedzę i umiejętności zawodowe. Dlatego też w polityce jakości, przyjętej przez Federacje, jest Continuous Professional Development (CPD), czyli ciągły rozwój kompetencji zawodowych.

Jakie kursy organizują federacje przewodnickie?

Obie federacje prowadzą swoje sekcje szkoleniowe, które organizują kursy doskonalące dla przewodnika turystycznego. Ich głównym celem jest doskonalenia umiejętności przewodnickich. Dwa flagowe programy szkoleniowe to:

  • Hands on Training (WFTGA) i
  • Sharing Best Practice (FEG).

Oba szkolenia koncentrują się na metodyce prowadzenia trasy pieszej, autokarowej i muzealnej. Wynika to z analizy programów szkoleniowych z różnych krajów, w których największy nacisk kładzie się na wiedzę teoretyczną a często pomija lub nie przeznacza odpowiedniego czasu na naukę metodyki pracy w tym zawodzie.

Uzupełnieniem zajęć praktycznych są wykłady dotyczące m.in. różnic międzykulturowych, obsługi turystów z niepełnosprawnościami, rozwiązywaniem konfliktów grupowych czy promocją i marketingiem usług przewodnickich. Szkolenia trwają 6 lub 7 dni i kończą się egzaminem teoretycznym i praktycznym.

Dodatkowo, szkolenia organizowane przez WFTGA i FEG to szansa na zapoznanie Uczestników z kodeksem dobrych praktyk i polityką jakości pracy przewodnika turystycznego opracowanymi przez federacje.

 

Gdzie odbywają się kursy?

WFTGA posiada dwa centra szkoleniowe, na Cyprze i w Armenii. Prowadzi też kursy dla przewodników turystycznych na całym świecie, na zaproszenie lokalnych władz, organizacji lub innych podmiotów zainteresowanych doskonalenie kompetencji zawodowych przewodników turystycznych. FEG proponuje swoje szkolenia podczas m.in. corocznych kongresów, na które przyjeżdżają przewodnicy z krajów europejskich. Tak samo, jak WFTGA, prowadzi szkolenia zewnętrzne, w dowolnym miejscu, na zaproszenie.

 

Jak zostać trenerem przewodnictwa turystycznego?

Sposobem na promowanie standardów pracy przewodnika turystycznego jest kurs Train the Trainer, czyli kurs przygotowujący do pracy trenera (instruktora przewodnictwa turystycznego) akredytowanego przez WFTGA lub FEG. W ten sposób federacje zyskują swoich przedstawicieli – osoby, które będą potrafić uczyć standardów pracy przewodnika turystycznego – w różnych krajach. Trenerzy następnie prowadzą zajęcia dla kandydatów na przewodników turystycznych lub osób już pracujących w zawodzie i zapoznają ich z działalnością Federacji, kodeksem dobrych praktyk oraz polityką jakości, a także – przede wszystkim – doskonalą umiejętności zawodowe w zakresie metodyki pracy przewodnika turystycznego, co przekłada się na wzrost jakości świadczonych usług przez absolwentów takich szkoleń. Dzięki lokalnym trenerom dostęp do szkoleń WFTGA i FEG jest łatwiejszy, bowiem nie wymaga np. podróży do innego kraju, gdzie znajduje się centrum szkoleniowe lub organizowany jest kongres.

 

Czy kursy WFTGA i FEG odbywają się w Polsce?

Polska ma obecnie 24 trenerów akredytowanych przez WFTGA i 1 przez FEG. W październiku 2015 r. odbyło się w Warszawie szkolenie WFTGA Hands on Training oraz Train the Trainer. W październiku 2017 r. odbyło się w Warszawie szkolenie FEG Sharing Best Practice. W szkoleniu wzięli udział przedstawiciele poszczególnych stowarzyszeń należących do Federacji. Szkolenie było bezpłatne (uczestnicy płacili jedynie za dojazd i nocleg), a jego celem była promocja kursu Sharing Best Practice wśród członków Federacji. Kontynuacją tego szkolenia będzie Train the Trainer, które zaplanowane jest na listopad 2018 r. w Hiszpanii, na Teneryfie. Dzięki temu FEG zyska nowych trenerów, którzy będą mogli promować standardy pracy przewodnika turystycznego w swoich krajach.

Nowością w Polsce są kursy doskonalące dla przewodnika turystycznego: “Międzynarodowe standardy pracy przewodnika turystycznego” akredytowane przez WFTGA, dzięki czemu polscy przewodnicy turystyczni mogą u siebie w kraju zapoznać się z technikami pracy opracowanymi przez Światową Federacją Stowarzyszeń Przewodników Turystycznych.

Teacher giving a geography lesson in classroom at the elementary school

Jak zostać przewodnikiem turystycznym?

Inne są wymagania aby móc pracować jako przewodnik miejski lub terenowy niż górski. Sprawdź, jakie warunki musisz spełnić?

 

Jakie wymagania należy spełnić aby móc pracować jako przewodnik turystyczny? 

Przede wszystkim trzeba być:

  • pełnoletnim
  • niekaranym za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek
  • posiadać wykształcenie średnie lub średnie branżowe (matura nie jest wymagana).

Przewodnik turystyczny górski musi jeszcze ukończyć kurs przewodnika turystycznego oraz zdać egzamin państwowy. Przewodnik turystyczny miejski lub terenowy nie musi kończyć kursu i zdawać egzaminu państwowego, bowiem zawód jest zderegulowany. Mimo to, rekomendujemy udział w kursie przewodnika turystycznego, bowiem pozwala on zdobyć wiedzę na temat wybranego miasta czy regionu oraz poznać metodykę pracy przewodnika turystycznego, niezbędnej do profesjonalnego wykonywania zawodu.

Mimo to kursy dla kandydatów na przewodników wciąż są organizowane. Efekty kształcenia mogą się różnić w zależności od organizatora, programu i sposobu prowadzenia zajęć. Podobna sytuacja jest nie tylko w Polsce ale także zagranicą. System kształcenia przewodników turystycznych na świecie różni się w zależności od kraju, regionu, miasta lub obiektu.

Jakie są standardy kształcenia przewodników turystycznych?

W 2008 r. European Committee for Standarization, podmiot zewnętrzny niepowiązany formalnie z organami Unii Europejskiej, opracował standardy kształcenie przewodników turystycznych i opublikował je w Normie 15565:2008 Usługi turystyczne – Wymagania dotyczące szkolenia zawodowego i programów kwalifikacji przewodników turystycznych. Dokument nie jest dokumentem urzędowym, nie ma mocy prawnej. Stanowi zbiór rekomendacji a nie obowiązków. Dlatego każdy kraj, region czy organ bądź podmiot kształcący i/lub weryfikujący kwalifikacje przewodników turystycznych ma możliwość zastosowania całości lub jedynie części rekomendacji wynikających z Normy EN 15565, w zależności od indywidualnie podejmowanej decyzji.

 

Jaki powinien być program kursu przewodnika turystycznego?

Mimo iż Norma EN 15565 nie jest idealna, między innymi ze względu na brak aktualizacji od 2008 r., to daje ramy programowe, które można dostosować do systemu kształcenia przewodników turystycznych. Rekomendowany czas kursu przewodnika turystycznego to 600 godzin (obejmuje tzw. contact hours, czyli zajęcia stacjonarne i godziny pracy własnej), w podziale na zajęcia teoretyczne (60%) i praktyczne (40%). Kurs przewodnika turystycznego powinien składać się z trzech części:

  • wiedzy ogólnej (np. historia, geografia, kultura i sztuka),
  • wiedzy dotyczącej miasta, regionu, obiektu (wiedza profilowana na miejsce, w zakresie którego kandydat chce zdobyć kwalifikacje) i
  • treningu umiejętności przewodnickich, takich jak budowa i przekaz wypowiedzi przewodnickiej czy metodyka prowadzenia trasy pieszej, autokarowej i muzealnej.

Portrait of two happy girls dressed in autumn clothes

Jaka jest różnica pomiędzy pilotem wycieczek a przewodnikiem turystycznym?

Zawód pilot wycieczek różni się od zawodu przewodnika turystyczny. Poznaj rożnice.

Podział kompetencji pomiędzy pilotem wycieczek a przewodnikiem turystycznym wynika z Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych.

 

Jakie są zadania pilota wycieczek?

Do zadań pilota wycieczek należy:

  • czuwanie, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz klientów,
  • przyjmowanie od nich zgłoszeń dotyczących związanych z tym uchybień,
  • sprawowanie nad klientami opieki w zakresie wynikającym z umowy,
  • wskazywanie lokalnych atrakcji oraz przekazywanie podstawowych informacji dotyczących odwiedzanego kraju i miejsca

Więcej na ten temat dowiesz się podczas Kursu Pilota Wycieczek w Kadrach Turystyki +

 

Jakie są zadania przewodnika turystycznego?

Do zadań przewodnika turystycznego należy:

  • oprowadzanie turystów lub odwiedzających,
  • udzielanie fachowej i aktualnej informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach,
  • sprawowanie opieki nad turystami lub odwiedzającymi w zakresie wynikającym z umowy,
  • a podczas prowadzenia turystów w górach troska o ich bezpieczeństwo w szczególności podczas wyjść wymagających odpowiednich technik i specjalistycznego sprzętu.

Norma 13809:2003

Światowa Federacja Stowarzyszeń Przewodników Turystycznych (World Federation of Tourist Guide Associations, WFTGA) i Europejska Federacja Stowarzyszeń Przewodników Turystycznych (European Federation of Tourist Guide Associations, FEG) kategorycznie rozróżniają kompetencje i zadania zawodowe powierzane przewodnikom turystycznym i pilotom wycieczek. Przyjęły terminologię zastosowaną w Normie 13809:2003 Usługi turystyczne – agenci turystyczni/pośrednicy turystyczni i organizatorzy turystyki:

  • przewodnik turystyczny to osoba, która oprowadza odwiedzających w języku przez nich wybranym; interpretuje kulturowe i naturalne dziedzictwo danego miejsca; posiada kwalifikacje dotyczące tego miejsca, najczęściej potwierdzone lub honorowane przez lokalne władze a
  • pilot wycieczek to osoba, która w imieniu organizatora nadzoruje realizację programu imprezy turystycznej i dba o jego należyte wykonanie oraz przekazuje turystom praktyczne informacje na temat odwiedzanego miejsca.

Należy pamiętać, że Norma nie stanowi prawa. Jest jedynie rekomendacją dla państwa Unii Europejskiej. Pilot wycieczek lub przewodnik turystyczny ma obowiązek zapoznania się z przepisami lokalnego prawa, aby dowiedzieć się, jaki w danym kraju jest zakres zadań pilota wycieczek i przewodnika turystycznego oraz jakie są warunki ich wykonywania.

 

Pilot wycieczek a przewodnik turystyczny

Zdarza się, że zadania przypisane przewodnikowi turystycznemu wykonuje pilot wycieczek. Federacje przewodnickie, w obawie przed możliwymi negatywnymi ocenami pracy takiej osoby, wynikające m.in. z braku odpowiedniego przygotowania, definitywnie oddzielają zawód pilota wycieczek od zawodu przewodnika turystycznego.

Jasne określenie zadań zawodowych ma na celu pokazanie zakresu kompetencyjnego przypisanego do poszczególnych zawodów związanych z turystyką, a tym samym określenie statusu przewodnika turystycznego, który, w odróżnieniu od pilota wycieczek, posiada kwalifikacje związane z miejscem, w którym świadczy swoje usługi, co ma być jednym z gwarantów jakości świadczonych przez niego usług.

Dodatkowo, w celu podniesienia jakości usług świadczonych przez przewodników turystycznych, obie federacje posiadają kodeksy dobrych praktyk oraz politykę jakości, które promują wśród swoich członków. Dokumenty zawierają wytyczne dotyczące m.in. wiedzy, umiejętności i postawy przewodnika, w tym sposobu przekazywania informacji, współpracy z kontrahentami, opieki nad klientami czy szacunku do ludzi, miejsc i środowiska, w którym pracuje przewodnik.

Happy fans supporters taking a selfie all together

Jakie wyróżniamy typy turystów? Z przymróżeniem oka

Typologia turystów. Monika Prylińska: Chciałabym się z Wami podzielić moją refleksją na temat typów klientów, z którymi miałam okazję pracować. Może komuś się przyda i pomoże w pracy.

 

1. TURYSTA HARPIA

Charakteryzuje się tym, że wykorzystuje swój czas z przewodnikiem co do sekundy (a nawet dłużej, jeśli przewodnik nie jest asertywny) i chce zobaczyć wszystko co się da, nie zważając na zakazy, normy, swoje możliwości percepcyjne i fizyczne. Przed przyjazdem, na etapie układania programu jest raczej milczący, pytania przewodnika kwituje ogólnikowymi odpowiedziami, w stylu: „chcę po prostu zwiedzić miasto”, za to rusza do natarcia od razu przy pierwszym osobistym spotkaniu. Prezentuje wtedy listę miejsc, które chce odwiedzić wraz z czasem na to przeznaczonym. Podczas wycieczki nie słucha przewodnika, bo wie lepiej, co gdzie się znajduje i gdzie konkretnie chce wykonać zdjęcie danego obiektu. Przewodnik potrzebny mu jest generalnie po to, żeby jak najszybciej doprowadził go przykładowo do kościoła św. Krzyża w Krakowie i pokazał sklepienie palmowe, o którym przeczytał przed przyjazdem do miasta i odznaczył jako warte zobaczenia. Nie interesuje go przy tym, że jest niedziela i jego wejście z ogromnym aparatem fotograficznym i statywem zakłóci spokój setki modlących się ludzi. Ładuje się bez żenady, cyka fotki, odznacza zabytek jako obejrzany i rzuca przewodnikowi następną komendę: „jedziemy na Kopiec Kraka – potrzebuję zrobić tam dwa zdjęcia – jedno z widokiem na Nową Hutę, drugie w stronę kamieniołomu, gdzie kręcona była Lista Schindlera, mamy na to 20 minut” Wyjaśnień, że jest mgła zakrywająca widok i cholerne błoto, które utrudni i znacznie wydłuży wejście na kopiec nie słucha. On „musi” zaliczyć kolejny punkt w wyznaczonym czasie. Taka karma…

 

2. TURYSTA MIMOZA

Wykazuje zero reakcji. Z taką samą miną przyjmuje informacje o II Wojnie Światowej, komunie czy specjałach kuchni polskiej. Na żarty nie reaguje, w czasie gdy opisuje się fasadę budynku przed nim, patrzy w dal i w ogóle nie wiadomo czy rejestruje czego dotyczy przekaz, na pytanie czy ma ochotę na przerwę, odpowiada ‚hmmm’…

 

3. TURYSTA TECHNOLOGICZNY

Podczas chodzenia bez przerwy używa telefonu albo komputera.
– Kochanie? Cześć, to ja, jestem w Polsce, w Krakowie. Nie wiesz, gdzie to jest? Już Ci wysyłam parametry przez google maps. Jak się nazywa ten zamek, Babel?
– Wawel
– A, Wawel. Kochanie, jesteś tam jeszcze? Fajnie tu jest, zaraz wyślę selfie z zamkiem. Przepraszam, jakie tu jest hasło do Internetu?
– Tutaj nie ma bezpłatnego dostępu do sieci, najbliżej w kawiarni, tam, gdzie te parasole.
– A, to chodźmy tam, muszę szybko coś wysłać
– A co z komnatami? Mamy rezerwację za 10 minut. Potem nie damy rady już wejść
– Czy tam się da robić filmy? Mam nowy aparat z fajną opcją. W czasie, gdy robi się film, można też cykać zdjęcia i od razu przesyłać na Instagram i FB.
– Niestety, tam w ogóle nie można robić zdjęć ani filmów
– W ogóle? To po co ludzie tam chodzą?

 

4. TURYSTA ZASTRASZONY

Pojawia się zawsze w grupie, idzie wśród innych, jak oświadczasz, że grupa ma 20 minut czasu wolnego na toaletę od razu się do ciebie przykleja i nie odpuszcza ani na chwilę, bo boi się zgubić. Jak uda się go przekonać, by chwilę został sam, nie rusza się ani na krok z miejsca zbiórki, bo jest przekonany, że nigdy go nie znajdzie o własnych siłach. Poza zwiedzaniem, jak już naprawdę musi coś zrobić bez obstawy, porusza się po mieście taksówką od punktu A do punktu B, ewentualnie robi rundkę melexem słuchając nagrania o zabytkach. Jada tylko w hotelowej restauracji, kupuje pamiątki tylko w hotelowym sklepiku, uczestniczy we wszystkich wycieczkach fakultatywnych, które zapewniają mu nieprzerwaną opiekę w jego języku. W czasie zwiedzania często dzwoni do domu, by przekonać się, czy wszystkie alarmy działają, a firma ochroniarska sprawdza na bieżąco monitoring. Wyjeżdża z Krakowa z przekonaniem, że polskim daniem regionalnym jest stek, monetą USD, a wszyscy Polacy mieszkają w kamienicach przy Rynku.

 

5. TURYSTA PACJENT

Przyjechał zwiedzać, bo coś się dzieje z jego życiem i wydaje mu się, że fizyczne oddalenie się od domu w czymś mu dopomoże. Słucha przewodnika tylko po to, by odnieść treść jego wypowiedzi do swojej sytuacji osobistej. Ten typ dzieli się na rozmaite podtypy, ale mnie najczęściej zdarzają się rozwodnicy. Przykładowo:
– Kobieta w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej zajmowała się domem, często też zarabiała na utrzymanie rodziny
– No właśnie, a moja żona zawsze powtarzała, że pogodzenie kariery i domu jest niemożliwe i wiecznie miała do mnie pretensje, że nie ma czasu dla siebie
– Helena Rubinstain twierdziła, że nie ma brzydkich kobiet, są tylko zaniedbane
– Z tym to się nie zgodzę. Są piękne kobiety i inne nigdy im nie dorównają. Moja żona jest piękna. Co z tego, jak już nie jest moją żoną…
Zmiana tematu nie przynosi wielu zmian, każde zdanie przewodnika może być wykorzystane do interakcji z samym sobą
– W czasie okupacji na Wawelu mieszkał Generalny Gubernator Hans Frank
– A czy on miał rodzinę?
– Tak, początkowo mieszkał z żoną i piątką dzieci, w późniejszym okresie został tylko z najstarszym synem
– Widzi Pani? Nawet jego żona zostawiła. Miał pieniądze, władze…. Czego te kobiety chcą więcej?

 

6. TURYSTA SKNERA

Jest w Polsce tydzień, ale nie wymienia pieniędzy na złotówki, bo ma wszystko z góry opłacone. Na uwagi, że dobrze byłoby wymienić chociaż 10 USD, żeby mieć drobne na toaletę czy kawę, bo nie zawsze można płacić kartą, nie reaguje.
Typowy dialog z takim osobnikiem wygląda następująco:
– Proszę Państwa, spotkajmy się w tym samym miejscu za 20 minut, toaleta znajduje się na dole, sklepik z przekąskami i kawą przed Państwem. Jak wspomniałam w autokarze, toaleta na terenie muzeum jest płatna 1,5 PLN
– Czy można płacić kartą kredytową?
– Nie, ale tutaj wyjątkowo akceptują też EUR i USD. Proszę jednak pamiętać, że kurs jest gorszy niż w kantorach i resztę dostaną Państwo w złotówkach
– To skandal, ja mam tylko banknoty 100 dolarowe, jak rozmienię, to co mam potem zrobić z taką ilością tego, jak to się nazywa?
– Złote
– No właśnie. Jak to jest możliwe, że nie można płacić „prawdziwymi” pieniędzmi?
Na tym etapie najczęściej ktoś z grupy proponuje, że zafunduje osobnikowi toaletę
Przerwa po zwiedzaniu, w programie nie było obiadu, zatrzymujemy się więc w miejscu, gdzie znajduje się sporo barów i restauracji, żeby każdy znalazł coś dla siebie. Grupa rozchodzi się jeść, osobnik zostaje.
– Czy mogę jeszcze w czymś pomóc?
– Zrobiłem sobie w hotelu kanapki (czytaj wyniosłem ze śniadania w Sheratonie), gdzie mogę je zjeść?
– Może Pan usiąść na ławeczce, na przykład tutaj.
– Ale jest zimno, chciałbym wejść do jakiejś restauracji
– Bardzo mi przykro, ale w restauracjach nie można spożywać własnych posiłków, trzeba coś zamówić
– A za wodę też się płaci?
– Wodę z kranu dostanie Pan za darmo, ale i tak nie może Pan jeść swoich kanapek
– To oburzające. Nie po to zrobiłem kanapki, żeby teraz głodować!

 

7. TURYSTA NIEWIERNY TOMASZ

Przed przyjazdem, w czasie wizyty i po niej ma takie samo podejście do Polski i Polaków. Twierdzi przykładowo, że wszyscy Polacy byli, są i będą antysemitami i nawet wizyta w JCC czy osobiste spotkanie z polskimi Sprawiedliwymi Wśród Narodów Świata nie zmienia przyjętych założeń. Boi się, że go napadną i okradną, zostawia więc biżuterię i dokumenty w hotelu, a po mieście chodzi z plecakiem założonym na brzuchu i pieniędzmi w skarpetce. Przywozi ze sobą długopisy i cukierki do rozdawania biednym polskim dzieciom na ulicy, a w skrajnym przypadku jedzenie w proszku i tabletki do uzdatniania wody, żeby przypadkiem nie zarazić się od miejscowych jakimś syfem. Gatunek na wymarciu, ale jeszcze czasami się zdarza…

 

8. TURYSTA Z INNEJ BAJKI

Osoba z innego kręgu kulturowego, który stwarza, że moja praca nabiera barw, a rzeczy oczywiste przestają takimi być. I dobrze, oczy się otwierają, a rozum wychodzi ze sztywnych ram 🙂
– Główna scena przedstawiona na ołtarzu to Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny
– A kto to był, ta Maria?
– Matka Boga
– Ale jakiego Boga?
– Kto to był ten Renesans, że tyle zrobił w Krakowie?
– Czy wszyscy Żydzi noszą takie pasiaste stroje na co dzień?
– Czy uczestniczyła Pani kiedyś w koronacji na Wawelu?
– Czy Schindler miał emaila?

 

9. TURYSTA NORMALNY

Przyjeżdża w dane miejsce, bo właśnie tam chciał się znaleźć, jest zainteresowany tym, co ogląda. Ma czas na spokojny spacer, rozmowy, kawę, zdjęcia, toaletę. Traktuje przewodnika jak przewodnika, sprawia, że wracam z pracy naładowana pozytywną energią

 

10. TURYSTA PRZYJACIEL

Poznany przez przypadek w pracy, staje się nagle bardzo ważną osobą, utrzymuje kontakt przez lata, przysyła kartki świąteczne, wraca do Polski wielokrotnie i zaprasza w odwiedziny do siebie, staje się przyjacielem rodziny, powiernikiem, odbiera na tych samych falach, jest najlepszym ambasadorem Polski – opowiada o niej przez pryzmat swoich doświadczeń i emocji. Z czasem ta jedna osoba sprawia, że, za pomocą poczty pantoflowej, na przyjazd decydują się dziesiątki innych. Nawet tacy, którzy nigdy nie rozważali znalezienia się w naszym kraju.

 

Brzmi znajomo? Pewnie wielu z nas właśnie przypomniało sobie takich turystów. Spodobała Wam się typologia opracowana przez Monikę? Udostępniajcie 🙂

#iguru_button_5fbfc7a12e8e9 .wgl_button_link { color: #192c55; }#iguru_button_5fbfc7a12e8e9 .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a12e8e9 .wgl_button_link { border-color: #162d57; background-color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a12e8e9 .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a13ef4e .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a13ef4e .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a13ef4e .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a13ef4e .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a141a47 .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a141a47 .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a141a47 .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a141a47 .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a144624 .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a144624 .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a144624 .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a144624 .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a14c292 .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a14c292 .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a14c292 .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a14c292 .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a14f511 .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a14f511 .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a14f511 .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a14f511 .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }#iguru_button_5fbfc7a158e3c .wgl_button_link { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a158e3c .wgl_button_link:hover { color: #ffffff; }#iguru_button_5fbfc7a158e3c .wgl_button_link { border-color: #dd3333; background-color: #dd3333; }#iguru_button_5fbfc7a158e3c .wgl_button_link:hover { border-color: #162d57; background-color: #162d57; }